Η επιλογή της αντρόπιαστης αναχώρησης

Πάνε κοντά δεκαπέντε χρόνια όταν σε μια σύναξη σε ορεινό χωριό της Κρήτης, παρουσία ισχυρού πολιτικού παράγοντα της εποχής, ο οποίος είχε μεταβεί εκεί με τους συμβούλους του, ένας γηραιός άνδρας της παρέας, σήκωσε το ποτήρι του και με τη σοφία που τον διέκρινε έκανε την πρόποση: «Να φύγουμε αντρόπιαστοι απ’ αυτή τη ζωή», λες και ήξερε.
Ο ίδιος αναχώρησε πριν μερικά χρόνια, πλήρης ημερών, έχοντας επιτύχει στη ζωή του την πρόποση που έκανε, αντιθέτως ο πολιτικός παράγων είναι υπό την καταφρόνια της κοινωνίας, διαμένοντας πλέον σε… ευαγές ίδρυμα. Αυτή η αναφορά γίνεται με αφορμή τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, που αφορούν στην πρόθεση των συγκυβερνητών, Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελου Βενιζέλου, να προτείνουν τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη, ως υποψήφιο για την προεδρία της Δημοκρατίας, ευελπιστώντας με αυτόν τον τρόπο να συγκεντρώσουν το μαγικό αριθμό των 180 βουλευτών και να αποφύγουν τις εκλογές.
Το ερώτημα δεν είναι τι ετοιμάζουν οι συγκυβερνήτες, αλλά τι θα πράξει ένας Αριστερός πολιτικός και εάν θα αποδεχθεί να γίνει το σκεύος για τη συνέχιση μιας πολιτικής, που έχει διαλύσει την Ελληνική κοινωνία, μιας πολιτικής που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα τόσο στην χώρα όσο και στο εξωτερικό.
Ο Φώτης Κουβέλης στην πολιτική του διαδρομή έχει σταθεί όρθιος σε δύσκολες στιγμές. Κάποιοι που εύκολα έχουν βγάλει… τ’ άρματα, θα πρέπει να γνωρίζουν πως σε εποχές όπου ο χαρακτηρισμός «Αριστερός» ενείχε κινδύνους για τη σωματική σου ακεραιότητα, ακόμη και για τη ζωή σου ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ βρέθηκε στη «δύσκολη» πλευρά.
Το ερώτημα είναι τι θα πράξει τώρα στην πρόκληση που απευθύνθηκε προς την πλευρά του, έστω μέσω του δημοσιεύματος της εφημερίδας «Καθημερινή», για να είναι υποψήφιος πρόεδρος της Δημοκρατίας, προτεινόμενος από τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ.
Κατ’ αρχήν πρέπει να επισημανθεί- και τούτο δείχνει τη νοοτροπία των συγκυβερνητών Σαμαρά και Βενιζέλου- το ανάρμοστο της δημοσιοποίησης του θέματος, διότι η «Καθημερινή» έκανε το ρεπορτάζ βασιζόμενη σε πληροφορίες οι οποίες διέρρευσαν, είτε από το Μέγαρο Μαξίμου, είτε από την πλευρά του κ. Βενιζέλου. Ακόμη και εάν δεν είχαν κάνει γνωστές τις προθέσεις τους στον κ. Κουβέλη, είναι το λιγότερο προσβλητικό να προβαίνεις σε τέτοια διαρροή και μάλιστα έξι μήνες πριν της έναρξη των διαδικασιών στη Βουλή για την εκλογή του νέου προέδρου.
Επομένως δύο τινά συμβαίνουν. Είτε να έγινε αυτό προκειμένου να καεί- κατά το κοινώς λεγόμενο- η υποψηφιότητα Κουβέλη, είτε ο προτεινόμενος μετείχε στις διεργασίες και αποδέχθηκε να γίνει η διαρροή προκειμένου να μετρηθούν τα… κουκιά. Ποιο από τα δύο ισχύει θα αποδειχθεί τις επόμενες ημέρες.
Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία ο Φώτης Κουβέλης πρέπει να επιλέξει πλευρά. Γνωρίζει πολύ καλά ότι η λεγόμενη «Κυβέρνηση σωτηρίας», στην οποία μετείχε για ένα χρόνο και αποχώρησε μετά το φασιστικής έμπνευσης κλείσιμο της ΕΡΤ, εξακολουθεί να στηρίζει και να εξυπηρετεί πολιτικές και επιχειρηματικά συμφέροντα που έφεραν τη χώρα σε αυτή τη δεινή θέση.
Ας κοιτάξει λοιπόν κατάματα, τους εκατομμύρια ανέργους, τους ανασφάλιστους που δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας, τους άστεγους, τους απολυμένους, τους νέους και τις νέες με υψηλό επίπεδο μόρφωσης που δεν έχουν δουλειά ή τους πληρώνουν με 200 και 300 ευρώ το μήνα χωρίς ασφάλιση. Ας κοιτάξει τους Έλληνες που έχουν λεηλατηθεί τα εισοδήματά τους και υπερφορολογούνται από πάνω.
Ας βάλει από τη μια πλευρά τις τροπολογίες που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, τις δεκάδες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, το βιασμό του Συντάγματος και της Δημοκρατίας, τους Μπαλτάκους, τους Αδώνηδες, τους Βορίδηδες, τις υπόγειες διεργασίες με τη Χρυσή Αυγή, το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου- για τον οποίο απ’ ότι ξέρουμε δεν έχει την καλύτερη γνώμη.
Ας δει και την άλλη πλευρά. Αυτή της καθημαγμένης Ελλάδας, της Ελλάδας της δυστυχίας. Ας θυμηθεί τις Αριστερές καταβολές του, αλλά και την Αριστερά που δεν κυβέρνησε ποτέ και έμεινε στο περιθώριο γιατί στις εποχές της ευμάρειας έλεγε αλήθειες που ενοχλούσαν και δεν γινόταν κατανοητές. Την Αριστερά που δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα που λυμαίνονται τη χώρα και θα υπερασπιστεί τους αδύναμους.

Είναι η εποχή της περισυλλογής και της μεγάλης απόφασης. Ας θυμηθεί τούτη την ώρα τη κουβέντα του γηραιού Κρητικού, ώστε όταν έρθει η ώρα της αναχώρησης να φύγει αντρόπιαστος.    

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η Αριστερά τους «έστυψε» σαν λεμονόκουπα

Ο γιος του ανθρώπου με το γαρύφαλλο, Νίκος Μπελογιάννης μιλά στη HuffPost Greece: «Δεν πούλησα την ψυχή μου σε κανέναν διάβολο»

Για το Φιντέλ